Straf het museum van Gouda niet met royement

Met u.

Afgelopen zaterdag was Alexander Pechtold in Gouda. Hij presenteerde zijn nieuwe boek ‘Henk, Ingrid en Alexander’, waarin hij in boeiende, soms verhitte gesprekken, dertien ‘Henks en Ingrids’ uitgebreid aan het woord laat komen en tegelijkertijd laat zien waar hijzelf voor staat. In eerste instantie riep de titel ‘Henk, Ingrid & Alexander’ wat irritatie bij me op, louter door de referentie naar Wilders ‘Henk & Ingrid’. Is dit niet makkelijk meeliften op? En maak je je dan niet zelf schuldig aan datgene waar je zegt ver weg van te willen blijven, namelijk populisme?

Pechtold voelt, en ik met hem, de behoefte anderen te laten zien dat simplistische, populistische politiek tot niets leidt. ‘Spelen op de man’, ‘taal voor de buhne’, ‘aanvragen van spoed-debatten’ en het veelvuldig ‘wegduiken voor feiten’, wekt hoogstens de suggestie dat misstand wordt aangepakt. Het lost niets op. Ik moet toegeven, het kan wel leiden tot vermakelijk en theatraal spektakel.

D66 heeft als ideaal de polarisatie in de samenleving te doorbreken en maatschappelijke tegenstellingen te overbruggen. Ik heb een broertje dood aan populisme, maar ook aan machtsspelletjes en een regenteske houding. Het ‘wij weten wat goed voor u is’ doet onrecht aan zelfbewuste en zelfdenkende burgers. Een politicus moet mijns inziens ook zijn plaats kennen. Een open bestuursstijl hoort hierbij.

Goudse burgers roeien in deze economisch uitdagende situatie, waarbij Gouda bovendien onder een negatief vergrootglas ligt, tegen de stroom in. ‘Gouda Bruist’, de enorme schare vrijwilligers, ‘seeyouzoeningouda’, ‘GoudenGasten’ zijn enkele voorbeelden waarin burgers zelf verantwoordelijkheid nemen, zelfredzaam zijn en zelforganiserend vermogen tonen. De politiek hoeft enkel ruimte te creëren, te faciliteren, en af en toe op een onconventionele manier papieren beleid en regels durven te relativeren. In het algemeen belang.

Hier past geen populisme, noch regenteske houding, maar respect. Van de politiek mag verwacht worden dat ze actief en oprecht luistert, helder en in begrijpelijke taal communiceert - ook en misschien wel vooral ook, wanneer er een niet zo fijne boodschap is. Uiteindelijk wordt de politiek toch afgerekend op inhoud en daden, niet op een simplistische one-liner.

‘Henk en Ingid’ bestaan niet. Het is marketing-technisch slim gevonden van Wilders: anderhalf miljoen individuen onder één mantel vegen en doen alsof hun onvrede dezelfde oorzaken heeft.
Bij deze een open uitnodiging. Gaan we het gesprek met elkaar aan? Bij u of bij mij thuis op de koffie? Om een Goudse variant op te stellen van ‘Henk en Ingrid’. Wat mij betreft is de titel ‘gesprekken met Gouwenaren: Erik, Trees, Ibrahim, Guido, Ahmed, Herman, Sanne, Farida, Bogdan’. Juist veel verschillende namen om de diversiteit van onze samenleving te benadrukken.

Reageer en/of meld je aan via Stefan.Vos@D66Gouda.nl
Het boek kan ik u overigens van harte aanraden.

Stefan Vos
Afdelingsvoorzitter D66 Gouda