Meldingen uit de gemeente

Wordt uw klacht door de gemeente serieus genomen?

“De maatschappij, dat ben jij”
De overheid verwacht van haar burgers een actieve en betrokken houding naar de directe woonomgeving. Zo wordt immers de sociale samenhang gestimuleerd en de leefbaarheid bevorderd. Burgers vormen voor de overheid ook de ogen en oren in de woonomgeving. Door als burger tijdig signalen door te geven aan de overheid,  kan deze overheid op tijd ingrijpen en wordt er niet gewacht tot het te laat is.

Dat houdt natuurlijk wel in dat die overheid open moet staan voor signalen van de burgers. En dat de overheid ook echt iets doet met die signalen. Doet ze dat niet dan voelt de burger zich niet serieus genomen en raakt deze teleurgesteld in overheid en politiek.

D66 vraagt zich af of de overheid wel altijd alert genoeg reageert op die signalen. Wordt de betrokkenheid van de burger wel beloond? Reageert de gemeente wel adequaat? Twee voorbeelden die over dit onderwerp vragen oproepen:

Voorbeeld 1: Overlast door rook en stank
Een aantal huishoudens  in Gouda heeft last van de rook veroorzaakt door  de houtkachel van een buurtbewoner. Het is geen incidentele overlast. De betreffende buurtbewoner gebruikt de houtkachel namelijk als enige warmtebron om zijn huis te verwarmen. De overlast is dus in het stookseizoen vrijwel permanent. Bij windstil weer zelfs ondragelijk. De bewoners hebben er veel last van en maken zich, vanwege de continue blootstelling aan de rook, zorgen om hun gezondheid. De omwonenden  slapen noodgedwongen met ramen dicht om de rook en de stank uit hun huis te houden.

De bewoners hebben eerste de  “stoker” zelf benaderd, maar helaas zonder resultaat. Daarna is de hulp ingeroepen van de gemeente. Er is namelijk een verordening die hinder door stank verbiedt en de gemeente kan op grond van die verordening optreden. Sterker nog, de gemeente heeft zelfs een handhavingsplicht.

Tot teleurstelling van de omwonenden is de gemeente terughoudend met optreden en men verwijst door naar buurtbemiddeling. Maar ook dat is zonder resultaat. Een brief met een noodkreet aan de burgemeester wordt terzijde gelegd als “herhaald verzoek”.  Diverse meldingen bij het meldpunt van de milieudienst blijven onbeantwoord. Inmiddels zijn de omwonenden die last van de stank ondervinden radeloos en kloppen bij D66 aan.

Voorbeeld 2: Overlast door hanengekraai in een woonwijk
Een groep van 7 huishoudens in een woonwijk (Achterwillens) heeft last van het gekraai van een hobbyhaan van een buurtbewoner. Het dier begint zomers om  4 uur te kraaien en dat gekraai houdt urenlang aan. Men slaapt, zelfs in de zomer, noodgedwongen met ramen dicht en zelfs dan dringt het geluid binnen. Ook het urenlange gekraai overdag wordt steeds meer als hinderlijk ervaren. De omwonenden hebben gezamenlijk de eigenaar van de haan verzocht om er iets aan te doen. Maar deze trekt zich niets aan van het verzoek.

Er wordt via het “meldpunt woonomgeving” contact opgenomen met de gemeente. De Algemene Plaatselijke Verordening verbiedt immers geluidsoverlast door huisdieren in woonwijken. Op de meldingen wordt niet gereageerd. Als de bewoners gezamenlijk een brief schrijven naar de gemeente, krijgen ze, na lange tijd en herhaaldelijk aandringen, eindelijk een reactie. Uit die reactie blijkt dat de gemeente niet bereid is om er echt werk van te maken. De hinder, zowel ’s morgens  als overdag duurt voort. De bewoners gaan in beroep tegen het besluit om niet op te treden. Zonder resultaat.